Αφροδίτη | Το ηλιακό μας σύστημα

Η Αφροδίτη γίνεται ορατή στον ουρανό είτε πριν από την ανατολή του Ήλιου είτε μετά τη δύση του (στην πρώτη περίπτωση αποκαλείται Αυγερινός ή Άστρο της αυγής και στη δεύτερη Αποσπερίτης).

Αφροδίτη

Είναι ο επόμενος πλανήτης μετά τον Ερμή. Απέχει 108 εκατομμύρια χιλιόμετρα από τον Ήλιο (0,72 ΑU).
Παρουσιάζει μικρή κλίση σε σχέση με την κάθετο στο επίπεδο της τροχιάς της (το οποίο διαφέρει ελάχιστα από την εκλειπτική). Είναι ο μόνος πλανήτης που περιστρέφεται με φορά αντίθετη από τη φορά περιστροφής των άλλων πλανητών (από τη Δύση προς την Ανατολή). Έτσι στην
Αφροδίτη, ο Ήλιος ανατέλλει από τη Δύση και δύει στην Ανατολή.
Έχει διάμετρο 12.104 χιλιόμετρα, όσο περίπου και η Γη.
Κάνει μία πλήρη περιφορά γύρω από τον Ήλιο κάθε 225 ημέρες. Άρα το έτος της είναι σχετικά μικρό.
Κάνει μία περιστροφή γύρω από τον άξονά της κάθε 243 ημέρες. Συνεπώς έχει πολύ μεγάλες μέρες και νύχτες.
Η πλευρά που βλέπει κάθε φορά τον Ήλιο έχει θερμοκρασία 500 °C, ενώ η σκοτεινή πλευρά της έχει θερμοκρασία 200 °C.
Περιβάλλεται από παχιά σύννεφα, τα οποία αποτελούνται από μικρές σταγόνες θειικού οξέος. Η ατμόσφαιρά της αποτελείται κατά 96,4% από διοξείδιο του άνθρακα, κατά 3,4 % από άζωτο και ίχνη νερού και είναι 100 φορές πιο πυκνή από την ατμόσφαιρα της Γης. Το διοξείδιο του άνθρακα εγκλωβίζει την ηλιακή ακτινοβολία, δημιουργώντας ένα πολύ έντονο «φαινόμενο του θερμοκηπίου», με αποτέλεσμα η θερμοκρασία της επιφάνειάς της να φτάνει πέντε φορές τη θερμοκρασία βρασμού του νερού (είναι ο πιο θερμός πλανήτης του Ηλιακού Συστήματος) .
Στην επιφάνειά της συμβαίνουν ισχυρές καταιγίδες, ενώ ισχυροί άνεμοι μεταφέρουν τη θερμότητα από τη φωτεινή πλευρά της στη σκοτεινή.
Είναι το πιο λαμπρό σώμα στον ουρανό μετά τον Ήλιο και τη Σελήνη, διότι τα πυκνά νέφη που την περιβάλλουν ανακλούν μεγάλο μέρος του ηλιακού φωτός.